استفاده از لنز در هنگام بیماری | چرا در هنگام بیماری نباید لنز بزنیم؟
استفاده از لنز در بیماری | 5 هشدار برای سلامت چشم
راحتی لنز در تقابل با سلامت چشم در دوران بیماری
در دنیای امروز، استفاده از لنز تماسی برای میلیونها نفر به بخشی جداییناپذیر از زندگی روزمره تبدیل شده است.
آزادی از عینک، دید محیطی بازتر و راحتی در فعالیتهای ورزشی، همگی از مزایای جذابی هستند که استفاده از لنز را به گزینهای محبوب بدل کردهاند.
لنزهای چشمی، چه طبی و چه رنگی، گزینهای مناسب و راحت برای بسیاری از افراد و جایگزین عینک هستند.
اما این راحتی، مسئولیتهایی را نیز به همراه دارد، بهویژه در زمینه مراقبت و بهداشت.
سوالی که اغلب نادیده گرفته میشود این است: آیا استفاده از لنز در زمانی که بدن ما در حال مبارزه با یک بیماری مانند سرماخوردگی یا آنفولانزا است، انتخاب درستی است؟ پاسخ کوتاه و قاطع متخصصان چشمپزشکی «خیر» است.
هنگامی که بیمار هستید، بهترین کاری که میتوانید برای چشمان خود انجام دهید این است که از استفاده از لنز چشمی خودداری کنید.
استراحت، اولین روش درمانی است که وقتی احساس بیماری کردید، میتوانید آن را امتحان کنید و این به معنی هم هست که میتوانید لنزهای چشمی خود را از چشم خارج کنید.
بدن شما در زمان بیماری در حالت آمادهباش قرار دارد و سیستم ایمنی به شدت درگیر مبارزه با عوامل بیماریزا است.
در این شرایط، محیط چشم شما نیز دستخوش تغییراتی میشود که استفاده از لنز را به یک ریسک جدی برای سلامت چشم تبدیل میکند.
لنزهای چشمی معمولاً یک مزیت مطلوب برای چشمان شما محسوب میشوند اما در صورت بیماری، این لنزهای چشمی میتوانند چشمهای شما را تحریک کنند و باعث سوزش و خارش چشمان شما شوند.
ابتلا به سرماخوردگی یا آنفولانزا میتواند شما را در معرض ناراحتی چشم قرار دهد. بسیاری از افراد تصور میکنند که بیماری سیستمیک بدن، ارتباطی با استفاده از لنز ندارد، اما این تصوری کاملاً اشتباه است.
در این مقاله جامع، به بررسی دقیق این موضوع میپردازیم و ۵ هشدار کلیدی را مطرح میکنیم که چرا استفاده از لنز در هنگام بیماری میتواند عواقب جدی برای سلامت چشمان شما داشته باشد.
اگر با توضیحات اولیه قانع نمیشوید، در ادامه دلایل علمی و تخصصی را میآوریم که چرا توصیه میشود در هنگام بیماری از استفاده از لنز چشمی دست بکشید و به عینک خود پناه ببرید.
چرا استفاده از لنز در هنگام بیماری یک ریسک بزرگ است؟
قبل از پرداختن به هشدارهای اصلی، بیایید درک کنیم که چرا بدن بیمار، محیطی نامناسب برای استفاده از لنز است.
وقتی شما بیمار میشوید (مثلاً سرماخوردگی)، بدن شما برای مبارزه با ویروسها، واکنشهای التهابی از خود نشان میدهد.
این واکنشها فقط به گلو یا بینی شما محدود نمیشوند؛ چشمان شما نیز تحت تأثیر قرار میگیرند.
سیستم ایمنی بدن ضعیف میشود، زیرا تمام منابع خود را برای مقابله با عفونت اصلی متمرکز کرده است.
این بدان معناست که توانایی چشم شما برای مقابله با باکتریها یا ویروسهای فرصتطلبی که ممکن است از طریق استفاده از لنز وارد چشم شوند، به شدت کاهش مییابد.
علاوه بر این، همانطور که در ادامه خواهیم دید، خود بیماری و داروهایی که مصرف میکنید، تعادل طبیعی اشک چشم را بر هم میزنند. استفاده از لنز تماسی نیازمند یک سطح چشمی کاملاً هیدراته و سالم است.
وقتی این تعادل به هم میریزد، استفاده از لنز نه تنها ناراحتکننده، بلکه به طور بالقوه خطرناک میشود.
هشدار اول: خشکی چشم شدید و عوارض آن
یکی از شایعترین و فوریترین مشکلاتی که هنگام استفاده از لنز در زمان بیماری با آن مواجه میشوید، خشکی چشم است. این عارضه میتواند استفاده از لنز را عملاً غیرممکن و دردناک سازد.
بیماری چگونه باعث خشکی چشم میشود؟
مجرای اشک چشم همانطور که از نام آن پیداست، مسئول تولید اشک است. اشک، یک مایع پیچیده متشکل از آب، چربی (لیپید) و مخاط (موسین) است که سطح چشمان شما را لیز میکند، آن را تغذیه میکند، از عفونت جلوگیری میکند و به شما بینایی واضح و راحت میدهد.
استفاده از لنز تماسی به شدت به پایداری و کیفیت این لایه اشکی وابسته است.
متأسفانه، ابتلا به بیماری میتواند تولید اشک طبیعی بدن را مختل کند. تب، کمآبی بدن (که در بیماری شایع است) و التهاب عمومی، همگی میتوانند باعث کاهش تولید اشک یا تغییر در ترکیبات آن شوند.
بدون داشتن اشک کافی، چشمان شما دچار کمبود آب میشوند. خشکی چشم باعث میشود که لنزهای چشمی شما به سختی وارد چشم شوند. اگر بتوانید لنزهای چشمی را وارد چشم کنید، چشمان شما در معرض خطر خراشیدگی قرار میگیرند.
بدون حائل محافظ (یعنی اشک)، لنزها میتوانند به طور بالقوه به چشمان شما آسیب برسانند. استفاده از لنز در این حالت مانند کشیدن یک تکه پلاستیک خشک روی سطح حساس قرنیه است.
گاهی اوقات عکس قضیه هم میتواند اتفاق بیفتد. وقتی مریض هستید، ممکن است دچار آبریزش چشم شوید. اما این اشکها معمولاً اشکهای «رفلکس» و آبکی هستند و فاقد چربی لازم برای محافظت و آبرسانی چشم شما هستند. بنابراین، حتی با وجود آبریزش، چشم شما همچنان «خشک» محسوب میشود.
نقش داروها در تشدید خشکی چشم
عامل مهم دیگری که خشکی چشم را تشدید میکند، داروهایی هستند که برای تسکین علائم بیماری مصرف میکنید.
دکتر لیزا پارک (Lisa Park)، چشم پزشک در کلینیک Columbia Doctors و استادیار چشم پزشکی در دانشگاه کلمبیا، میگوید: «وقتی بیمار هستید و از داروهایی مانند آنتی هیستامینها یا داروهای ضد گرفتگی بینی و سینه (دکونژستانتها) برای درمان بیماری خود استفاده میکنید، این داروها میتوانند خشکی چشم شما را بیشتر کنند.»
این داروها با هدف خشک کردن ترشحات بینی و سینوسها عمل میکنند، اما اثر آنها سیستمیک است؛ یعنی تمام غشاهای مخاطی بدن، از جمله چشمها را نیز خشک میکنند.
این داروها به خودی خود میتوانند باعث ناراحتی شوند و معمولاً اگر افراد سعی کنند از استفاده از لنز در زمان خشکی چشم هم استفاده کنند، بسیار ناراحت کننده است.
لنز زیروسون رنگ اسکای بلو تن2 (Sky Blue T2) (ZEROSEVEN)
پک لنز آینه دار ماهی صورتی سفید (پک کامل)
لنز کانفست رنگ اونیکس (Onyx) (Confest Beauty)
لنز کانفست رنگ آیس گری (Ice Gray) ( Confest Beauty )
لنز دهب رنگ تیفانی بلو (DAHAB) (رنگی بدون نمره)
لنز گلوریا رنگ هانی بلو (Gloria Honey Blue) (رنگی بدون نمره)
لنز طبی رنگی آرین رنگ سیلور گری ( Silver Gray Aryan )
لنز رنگی یونیک سالانه (UNIQUE) (رنگی بدون نمره)
لنز رنگی زیروسون (54 رنگ خاص و طبیعی) (ZEROSEVEN)
لنز زیروسون رنگ ایسولا آیس (Isola Ice) (ZEROSEVEN)
مایع لنز ریویو چند منظوره (60ML) Review
لنز (رنگی بدون نمره) روزانه یونیک رنگِ دِیزی (UNIQUE)
خطرات استفاده از لنز در چشم خشک
استفاده از لنز در شرایطی که چشم به شدت خشک است، فقط ناراحتکننده نیست، بلکه خطرناک است. لنز به جای شناور شدن روی لایه اشک، مستقیماً با سطح قرنیه (لایه شفاف جلوی چشم) اصطکاک پیدا میکند.
این اصطکاک مداوم میتواند منجر به موارد زیر شود:
* خراش قرنیه (Corneal Abrasion): ساییدگی لنز روی سطح خشک چشم میتواند باعث ایجاد خراشهای ریز روی قرنیه شود. این خراشها بسیار دردناک هستند و مهمتر از آن، دروازهای برای ورود باکتریها و عوامل عفونی محسوب میشوند.
* چسبیدن لنز به چشم: در موارد شدید خشکی، لنز نرم (سافت) ممکن است آب خود را از دست داده و به سطح قرنیه «بچسبد». خارج کردن لنز در این حالت بسیار دشوار است و میتواند به قرنیه آسیب جدی وارد کند.
* التهاب و قرمزی: استفاده از لنز در چشم خشک باعث تحریک شدید، قرمزی و احساس جسم خارجی در چشم میشود.
بهترین راه برای مقابله با خشکی چشم ناشی از بیماری، توقف فوری استفاده از لنز و روی آوردن به عینک است. استفاده از قطرههای اشک مصنوعی (چرب کننده چشم) میتواند به تسکین علائم کمک کند، اما راهحل اصلی، حذف عامل تحریککننده یعنی لنز است.
هشدار دوم: تاری دید و اختلال در بینایی
بسیاری از افراد هنگام بیماری، حتی بدون استفاده از لنز، درجاتی از تاری دید را تجربه میکنند. اما استفاده از لنز میتواند این مشکل را به شدت تشدید کرده و ابعاد جدیدی به آن ببخشد.
تجمع مخاط و پروتئین روی سطح لنز
بدن سعی میکند بیماری خود را جبران کند و با عفونت مبارزه نماید. این میتواند منجر به افزایش تولید ماده مخاطی (موسین) در سراسر بدن، از جمله در اشک چشم شود.
افزایش ماده مخاطی در چشم و اطراف آن، میتواند دید شما را تحریف یا تار کند.
این مسئله مخصوصاً وقتی از استفاده از لنز چشمی، به ویژه لنزهای نرم، استفاده میکنید، قابل توجه است. مخاط و همچنین پروتئینهایی که در پاسخ به التهاب در اشک ترشح میشوند، به شدت تمایل دارند که به سطح لنز بچسبند.
این رسوبات یک لایه کدر و چسبنده روی لنز ایجاد میکنند که دید شما را تار میکند، گویی از پشت یک شیشه مهآلود نگاه میکنید.
این مخاط روی لنز میچسبد و حتی میتواند باعث شود سرعت خرابی لنز چشمی بیشتر شود. شستشوی معمول لنز اغلب برای پاک کردن این رسوبات پروتئینی غلیظ کافی نیست.
ادامه استفاده از لنز در این حالت، مانند تلاش برای دیدن از پشت عینکی است که با چربی پوشانده شده است.
حرکت لنز به دلیل خشکی چشم
همانطور که در بخش قبل اشاره شد، خشکی چشم یکی از عوارض شایع بیماری است. اگر از استفاده از لنز در چشم خشک صرفنظر نکنید، با مشکل دیگری مواجه میشوید.
لنز برای قرارگیری صحیح و ثابت ماندن روی قرنیه، به لایه اشکی نیاز دارد تا مانند یک بالشتک عمل کند.
وقتی چشمان شما خشک است، نشستن لنز چشمی بر روی سطح چشم دشوارتر است. لنزها میتوانند با هر بار پلک زدن بیش از حد حرکت کنند یا در موقعیت نامناسبی قرار گیرند.
این حرکت نامنظم لنز (به خصوص در لنزهای آستیگمات یا توریک که باید در زاویه خاصی قرار گیرند) باعث تاری دید متناوب میشود.
ممکن است یک لحظه دید واضحی داشته باشید و لحظه بعد همه چیز تار شود. این نوسان در بینایی، استفاده از لنز را بسیار آزاردهنده میکند.
تأثیرات جانبی داروها بر وضوح دید
نوع دارویی که برای بیماری سرماخوردگی مصرف میکنید، میتواند در بینایی شما تأثیر بگذارد. آنتی هیستامینها (Antihistamines) و کورتیکواستروئیدها (corticosteroids) داروهای متداولی هستند که در دسترس هستند.
این داروها علاوه بر ایجاد خشکی، میتوانند باعث ایجاد ورم خفیف در ساختارهای چشم یا تغییر در فشار چشم شوند. ورمی که بعد از مصرف این داروها در چشم ایجاد میشود، میتواند بینایی شما را تار کند.
اثر جانبی این داروها، موقتی است و خیلی زود رفع میشود، اما ترکیب این اثرات با چالشهای فیزیکی استفاده از لنز (مانند رسوبات و خشکی) میتواند منجر به اختلال قابل توجهی در بینایی شما شود.
هشدار سوم: افزایش شدید خطر عفونت چشم
این هشدار، جدیترین و خطرناکترین دلیل برای توقف استفاده از لنز در هنگام بیماری است. در زمان بیماری، چشمان شما به شدت در برابر عفونت آسیبپذیر هستند و لنز تماسی میتواند به عنوان یک کاتالیزور برای عفونت عمل کند.
چشم ارغوانی (ورم ملتحمه) و ارتباط آن با سرماخوردگی
بیماری چشم ارغوانی یا ورم ملتحمه (Conjunctivitis)، عفونتی است که از باکتری یا ویروس موجود در غشای نازک (ملتحمه) که قسمت سفید چشم و قسمت داخلی پلک شما را پوشانده است، ناشی میشود.
چشم ارغوانی بیشتر از همه با سرماخوردگی یا آنفولانزا همراه است. ملتحمه ویروسی غالباً توسط همان ویروسهایی (مانند آدنوویروس) ایجاد میشود که باعث سرماخوردگی شما شدهاند.
این ویروس به راحتی از طریق سرفه، عطسه و تماس دست آلوده با چشم منتقل میشود.
چگونه استفاده از لنز به گسترش عفونت کمک میکند؟
استفاده از لنز در حالی که به سرماخوردگی ویروسی مبتلا هستید، مانند قرار دادن یک ظرف کشت پتری آلوده روی چشم است.
دکتر لیزا پارک میگوید: «ما میدانیم که باکتریهایی وجود دارند که در محل نگهداری [لنز] میشوند، این یک بیوفیلم (Biofilm) محسوب میشود… اگر هر نوع فرآیند عفونی در بدنتان در جریان باشد، استفاده از لنز و گذاشتن آنها روی سطح چشم ایده خوبی نیست، زیرا لنز چشمی توسط سیستم ایمنی طبیعی بدن و اشک چشم، قابل تمیز شدن نیست.»
لنز تماسی مانع از شستشوی طبیعی سطح چشم توسط اشک میشود. اشک حاوی آنزیمهای ضدمیکروبی (مانند لیزوزیم) است که ویروسها و باکتریها را از بین میبرد. استفاده از لنز این مکانیسم دفاعی را مسدود میکند و به ویروسها اجازه میدهد زیر لنز پنهان شده و تکثیر شوند.
کراتیت میکروبی: خطرناکترین عارضه
ورم ملتحمه ناخوشایند است، اما معمولاً به قرنیه آسیب دائمی نمیزند. خطر واقعی و ترسناک در استفاده از لنز هنگام بیماری، «کراتیت میکروبی» (Microbial Keratitis) است. کراتیت، عفونت و التهاب قرنیه (لایه شفاف جلوی چشم) است.
همانطور که گفتیم، استفاده از لنز در چشم خشک میتواند باعث خراشهای ریز روی قرنیه شود. از طرفی، دستان شما به دلیل بیماری آلوده به ویروس و باکتری هستند.
وقتی شما با دست آلوده لنز را در چشم خراشدیده قرار میدهید، مستقیماً باکتریهای خطرناکی مانند «سودوموناس آئروژینوزا» (Pseudomonas aeruginosa) را به قرنیه تزریق میکنید.
این باکتریها میتوانند به سرعت در زیر لنز (که محیطی گرم، مرطوب و کماکسیژن است) رشد کنند و باعث ایجاد زخم باز روی قرنیه شوند.
کراتیت یک اورژانس چشمپزشکی است که میتواند منجر به درد شدید، از دست دادن دائمی بینایی و در موارد شدید، نیاز به پیوند قرنیه شود. استفاده از لنز بزرگترین عامل خطر برای این عارضه ویرانگر است.
دکتر پارک میافزاید: «به این دلیل به مردم میگوییم که از استفاده از لنز در زمان بیماری استفاده نکنند، زیرا وقتی آنها در زمان بیماری چیزی را روی سطح چشم میگذارند، ما آن را عفونی میدانیم.»
هشدار چهارم: انتقال میکروبها و آلودگی متقاطع
حتی اگر چشمان شما هنوز مستقیماً درگیر بیماری نشده باشد، فرآیند استفاده از لنز به خودی خود به یک مسیر پرخطر برای انتقال میکروب تبدیل میشود.
دستان شما، بزرگترین منبع آلودگی
اگر از استفاده از لنز چشمی میکنید، میدانید که بهداشت دست چقدر حیاتی است. اما وقتی بیمار هستید، رعایت این بهداشت تقریباً غیرممکن میشود.
هنگامی که به سرماخوردگی مبتلا شدهاید، رهایی از همه سرفهها و عطسههایی که همراه آن است، دشوار است.
شما به طور غریزی بینی خود را پاک میکنید، جلوی دهان خود را هنگام سرفه میگیرید یا اشک ناشی از بیماری را از چشمان خود پاک میکنید.
در نتیجه، دستان شما دائماً به ویروسها و باکتریهای موجود در ترشحات بدن آلوده هستند.
در هنگام استفاده از لنز چشمی، باید در مورد بهداشت مناسب دست بسیار کوشا باشید.
بهداشت مناسب دست به معنای شستن کامل دستها با آب گرم و صابون (به مدت حداقل ۲۰ ثانیه) و خشک کردن کامل آنها با یک حوله تمیز و بدون پرز، قبل از هر بار لمس چشم یا لنزهای چشمی است.
واقعیت این است که وقتی بیمار و بیحال هستید، احتمالاً این فرآیند را با دقت کامل انجام نمیدهید.
هرگونه کوتاهی در شستشوی دست به معنای انتقال مستقیم ویروس سرماخوردگی یا باکتریهای ثانویه از دستانتان به لنز و سپس به سطح چشم شماست.
گذشته از قرار دادن و درآوردن لنزهای چشمی خود، هنگام بیماری نباید با دست چشمهای خود را مالش دهید.
هرچه چشمان خود را کمتر لمس کنید، احتمال انتقال میکروب کمتر است.
آلودگی جالنزی و محلول لنز
خطر فقط به دستان شما محدود نمیشود. باید از تمیز بودن لوازم جانبی لنز چشمی هم اطمینان حاصل کنید.
این بدان معناست که شما باید به طور مکرر محفظه (جالنزی) خود را تعویض کنید و همیشه از محلول لنز چشمی تازه و منقضی نشده استفاده کنید.
وقتی بیمار هستید، میکروبهای روی انگشتان شما به راحتی به نوک بطری محلول لنز یا داخل جالنزی منتقل میشوند.
جالنزی، به خصوص اگر مرطوب بماند، محیطی ایدهآل برای رشد «بیوفیلم» است لایهای لزج از باکتریها که به شدت در برابر ضدعفونی مقاوم هستند. استفاده از لنز که شب را در چنین جالنزی آلودهای گذرانده، فاجعهبار است.
به همین دلیل است که متخصصان توصیه میکنند پس از بهبودی از بیماری، جالنزی خود را دور بیندازید و از یک جالنزی کاملاً نو استفاده کنید.
همچنین، لنزهایی که در طول دوره بیماری از آنها استفاده میکردید (چه یکبار مصرف و چه ماهانه)، باید دور ریخته شوند. استفاده از لنز آلوده ارزش ریسک کردن را ندارد.
هشدار پنجم: کاهش اکسیژنرسانی و تضعیف سیستم ایمنی چشم
چشمان شما برای سالم ماندن نیاز به تنفس دارند. قرنیه، برخلاف سایر بافتهای بدن، رگ خونی ندارد و اکسیژن مورد نیاز خود را مستقیماً از هوای محیط دریافت میکند.
لنزها چگونه تنفس چشم را محدود میکنند؟
هر نوع استفاده از لنز تماسی، حتی پیشرفتهترین لنزهای سیلیکون هایدروژل با قابلیت تنفس بالا، به هر حال یک مانع فیزیکی بین قرنیه و هوا ایجاد میکند.
این امر میزان اکسیژنرسانی به قرنیه (هیپوکسی) را تا حدی کاهش میدهد.
دکتر هوارد آر کراوس (Howard R. Krauss)، متخصص جراحی اعصاب چشم، میگوید: «تا حدودی، هر لنز چشمی در هنگام بیماری میتواند منبع سوزش چشم باشد و اغلب باعث کاهش اکسیژن رسانی قرنیه، به ویژه در هنگام خواب و استراحت میشوند.»
وقتی بیمار هستید، اغلب احساس خستگی میکنید و ممکن است در طول روز چرت بزنید یا بیش از حد معمول بخوابید. خوابیدن با لنز (حتی چرت زدن کوتاه)، میزان اکسیژنرسانی به قرنیه را به شدت کاهش میدهد، زیرا پلک بسته نیز مانع دیگری بر سر راه اکسیژن است.
چشم ضعیف در برابر مهاجمان
کاهش اکسیژنرسانی (هیپوکسی) قرنیه را «تحت استرس» قرار میدهد. سلولهای سطح قرنیه ضعیف میشوند و انسجام خود را از دست میدهند. این وضعیت، مقاومت طبیعی چشم در برابر عفونت را به شدت کاهش میدهد.
حالا این سه عامل را کنار هم بگذارید:
سیستم ایمنی عمومی ضعیف (به دلیل مبارزه با سرماخوردگی).
سطح چشم ضعیف و آسیبپذیر (به دلیل کاهش اکسیژن ناشی از استفاده از لنز و خواب).
حضور فعال میکروبها (روی دستها، لنز و جالنزی).
این یک «طوفان کامل» برای بروز عفونت جدی چشم است. استفاده از لنز در این سناریو، مانند باز گذاشتن درب قلعهای است که سربازانش بیمار هستند و دشمن پشت دروازهها صف کشیده است.
دکتر کرواس میافزاید: «در صورت وجود عفونت، ادامه کار و استفاده از لنز چشمی ممکن است باعث آلودگی چشم شود و در صورت ادامه استفاده از لنز چشمی، این عفونت خطرات بیشتری را برای سلامتی چشم ایجاد میکند.»
لنز طبی فصلی مورنینگ کیو (نمرات 0.75- تا 10.00-) (MORNING_Q)
لنز رنگی یونیک فصلی (UNIQUE) (بدون نمره)
لنز (رنگی بدون نمره) فصلی ایفوریا رنگِ هِیزِل (EUPHORIA)
لنز کانفست رنگ رادین گلد (Radin Gold) (Confest Beauty)
لنز قرمز دور نارنجی YS386
پک لنز آینه دار گربه ای عینکی قهوه ای
لنز کانفست رنگ روزت (Russet) (Confest Beauty)
پک لنز آینه دار قارچ خردلی (پک کامل)
لنز زیروسون رنگ گرین تن3 (Green T3) (ZEROSEVEN)
پک لنز آینه دار گُلد پَک (gold pack)
لنز رنگی زیباییِ فصلی دِسیو ایتالیا (Attitude3tone)
لنز طبی (نمرات 0.50- تا 10.00-) سالیانه کلیر ویژن (CLEAR VISION)
علائم هشداردهنده عفونت چشم: چه زمانی باید نگران شویم؟
اگر به هر دلیلی تصمیم گرفتید که با وجود بیماری به استفاده از لنز ادامه دهید (که اکیداً توصیه نمیشود)، باید به شدت مراقب علائم عفونت چشمی باشید.
در صورت مشاهده هر یک از علائم زیر، فوراً استفاده از لنز را متوقف کنید:
قرمزی چشم: قرمزی که بدتر میشود یا همراه با درد است.
ورم چشم: تورم پلکها یا اطراف چشم.
ترشحات: اشک اضافه یا ترشحات چسبناک، زرد یا سبز رنگ (به خصوص هنگام بیدار شدن از خواب).
تاری دید: تاری دیدی که با پلک زدن برطرف نمیشود.
حساسیت به نور: احساس ناراحتی شدید در محیطهای روشن.
احساس جسم خارجی: احساس اینکه چیزی مانند شن یا مژه در چشمتان وجود دارد.
درد چشم: هرگونه درد در داخل یا اطراف کره چشم.
اگر علائم بالا را داشتید، فوراً از استفاده از لنز چشمی خودداری کنید و در اسرع وقت با چشم پزشک خود تماس بگیرید.
برخی از این مشکلات (مانند کراتیت) میتوانند کاملاً جدی باشند و برای نجات بینایی شما سریعاً به درمان نیاز داشته باشند.
اگر به چشم پزشک مراجعه کردید، لنزهای چشمی خود را داخل محفظه لنز (همراه با محلول داخل آن) بگذارید و همراه خود ببرید.
پزشک ممکن است بخواهد لنز یا محلول را برای کشت میکروبی ارسال کند تا مشخص شود چه چیزی باعث عفونت چشم شده است.
بهترین اقدام: چه زمانی استفاده از لنز را متوقف و چه زمانی از سر بگیریم؟
پاسخ ساده است: به محض احساس اولین علائم بیماری (گلودرد، آبریزش بینی، تب، بدن درد)، استفاده از لنز را متوقف کنید.
جایگزین موقت: با عینک خود آشتی کنید
بهترین و ایمنترین گزینه در طول دوره بیماری، استفاده از عینک است. عینک به چشمان شما اجازه تنفس میدهد، مانع از لمس ناخودآگاه چشمها توسط دستان آلوده میشود و نیازی به بهداشت دقیق و تماس مستقیم با سطح چشم ندارد.
ممکن است استفاده از لنز راحتتر باشد، اما سلامت چشمان شما ارزش این جایگزینی موقت را دارد.
چه زمانی برای استفاده مجدد از لنز ایمن است؟
عجله نکنید. متخصصان چشم پزشکی توصیه میکنند تا زمان بهبودی کامل از بیماری، از استفاده از لنز چشمی خودداری کنید.
دکتر لیزا پارک توصیه میکند: «افرادی که صبحها با پوسته پوسته شدن و ترشح روی چشمها از خواب بیدار میشوند، تا زمانی که این مشکل به طور کامل برطرف نشود، نباید از استفاده از لنز چشمی استفاده کنند.»
به عنوان یک قانون کلی، توصیه میشود نه تنها تا رفع کامل علائم سیستمیک (مانند تب و بدن درد)، بلکه تا ۲۴ تا ۴۸ ساعت پس از برطرف شدن کامل علائم تنفسی (آبریزش بینی و سرفه) نیز صبر کنید.
اگر دچار عفونت چشمی (مانند ورم ملتحمه) شدهاید، باید بسیار محتاطتر باشید. دکتر پارک توصیه میکند اگر ترشحی در چشم شما وجود دارد، بعد از، از بین رفتن کامل ترشح چشم، یک هفته صبر کنید و بعد از آن استفاده از لنز را از سر بگیرید.
و مهمتر از همه: پس از بهبودی، دوره استفاده از لنز قبلی خود را رها کنید. لنزهایی که در طول بیماری استفاده کردهاید (حتی برای یک روز) و جالنزی خود را دور بیندازید و با یک جفت لنز نو و یک جالنزی استریل شروع کنید.
همچنین توصیه میشود از لوازم آرایشی چشم مانند خط چشم یا ریمل مژه نیز در طول بیماری خودداری کنید، زیرا این موارد به طور بالقوه ممکن است آلوده باشند و عفونت را به چشم منتقل کنند.
سخن آخر: استفاده از لنز در هنگام بیماری، یک ریسک غیرضروری
استفاده از لنز تماسی یک فناوری شگفتانگیز است که کیفیت زندگی را بهبود میبخشد، اما نیازمند رعایت مسئولانه بهداشت است.
دوران بیماری، زمانی است که بدن شما آسیبپذیر است و توانایی رعایت کامل این بهداشت کاهش مییابد.
پنج هشداری که بررسی کردیم خشکی شدید چشم، تاری دید، خطر بالای عفونت (کراتیت)، آلودگی متقاطع از دستها و کاهش اکسیژنرسانی همگی نشان میدهند که استفاده از لنز در هنگام بیماری، یک ریسک غیرضروری و جدی برای سلامت چشم شماست.
عفونت چشم میتواند از یک ناراحتی خفیف تا یک فاجعه منجر به کوری متغیر باشد. در مقابل، کنار گذاشتن موقت لنزها و استفاده از لنز پس از بهبودی کامل، یک تصمیم ساده و هوشمندانه است.
به بدن خود و چشمان خود احترام بگذارید؛ در زمان بیماری، به آنها استراحت دهید و عینک خود را انتخاب کنید.
سلامت بینایی شما ارزش این مراقبت را دارد.
ممنون از توضیحات خوبتون 🌸
سلام دوست عزیز وقت بخیر
از تاخیر احتمالی بابت جوابگویی عذرخواهی میکنم .
انجام وظیفه کردیم و خوشحالیم که تونستیم رضایت شما عزیزان رو کسب کنیم .
—————————————————————————————————————————————————
برای اطمینان بیشتر نسخه ی دکتر را برای همکارانم ارسال کنید تا مشاوره ی بهتری به شما بدهند .
شماره واتس آپ : 09399333093
شماره تماس : 021/34801